ဓမၼနဲ႔ အဓမၼ သမုိင္းကပဲ ဆုံးျဖတ္သြားလိမ့္မယ္ သကၠမိုးညိဳ ႏွင့္ေတြ႕ဆံုျခင္း

0
112

ဗစ္တိုးရီးယားအမႈမွန္ေပၚေပါက္ေရး ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနတဲ့ သကၠမိုးညိဳ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ အေကာင့္ပိုင္ရွင္ ေဒါက္တာဝင္းကိုကိုသိန္းကို ဇူလိုင္ ၁၀ ရက္မွာ ပ်ဥ္းမနားၿမိဳ႕နယ္ရဲစခန္းက အီလက္ထေရာနစ္ ဥပေဒပုဒ္မ ၃၄(ဃ) နဲ႔ အမႈဖြင့္ၿပီး ေငြက်ပ္သိန္း ၁၀၀ နဲ႔ အာမခံေပး ထားပါတယ္။

ဒီလိုအမႈဖြင့္ခံထားရတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်န္းမာေရးႏွင့္အားကစားဝန္ႀကီးဌာနမွာ ဒုတိယညႊန္ၾကားေရးမႉးအျဖစ္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ သကၠမိုးညိဳ အေကာင့္ပိုင္ရွင္ ေဒါက္တာဝင္းကိုကိုသိန္း ဒီဗြီဘီက ေနျပည္ေတာ္မွာ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းထားပါတယ္။

ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းခ်က္ အျပည့္အစံု
ပ်ဥ္းမနားၿမိဳ႕မ ရဲစခန္းမွာ အီလက္ထေရာနစ္ ဥပေဒ ပုဒ္မ၃၄(ဃ)နဲ႔ တရားစြဲဆုိခံခဲ့ရတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာ ဘယ္လုိခံစားခ်က္ရွိလဲ။ ဘယ္လုိအျမင္ရွိလဲ။

“ဘယ္လုိခံစားခ်က္ရွိလဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္ကေတာ့ ဓမၼနဲ႔ အဓမၼေပါ့၊ သူတုိ႔ကလည္း သူတုိ႔ကုိယ္သူတုိ႔ ဓမၼလုိ႔ ထင္ေကာင္းထင္လိမ့္မယ္။ က်ေနာ္ကလည္း က်ေနာ့္ကုိယ္က်ေနာ္ ဓမၼလုိ႔ထင္တယ္။ ဘယ္ဟာေတြ ဓမၼဟုတ္ဖုိ႔ဆုိတာကေတာ့ သူတုိ႔လည္း ဆုံးျဖတ္ခြင့္မရွိဘူး။ က်ေနာ္လည္းဆုံးျဖတ္ခြင့္မရွိဘူး။ သမုိင္းကပဲ ဆုံးျဖတ္သြားပါလိမ့္မယ္။”

ဒီကေလးကိစၥမွာ ဆရာအခုလုိပါ၀င္လာျဖစ္ပုံေလးကုိ ေျပာျပပါဦးဗ်ာ။

“ပါ၀င္လာခဲ့ပုံကေတာ့က်ေနာ္ကခရီးသြားတာ။ အမွန္အားျဖင့္က်ေနာ္သည္ FACEBOOK ေပၚမွာပဲ စာေရးတဲ့သာမန္အသံုးျပဳသူတဦးပါ။ ဒါနဲ႔ ဘယ္လုိျဖစ္လဲဆုိေတာ့ ျဖစ္ပြားတဲ့ေနရာေက်ာင္းသည္ က်ေနာ့္သမီးေလးပါထားခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းျဖစ္ေနတယ္။ အခန္႔မသင့္ရင္ က်ေနာ့္သမီးေလးလည္းျဖစ္သြားႏုိင္တယ္။ အဲေတာ့ ေနျပည္ေတာ္မွာျဖစ္တယ္။ က်ေနာ့္သမီးထားတဲ့ေက်ာင္းမွာ ျဖစ္တယ္။ ဟုတ္ခ်င္မွလည္းဟုတ္မယ္၊ ဟုတ္ခ်င္လည္း ဟုတ္မယ္။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ ကေလးဖခင္ကလည္း က်ေနာ္က သူ႔ကုိမဆက္သြယ္ခင္မွာ သူသည္ လူ ၃ ေယာက္ကုိ ဆက္သြယ္ထားခဲ့တယ္။ သူဆက္သြယ္ရတဲ့အေၾကာင္းအရင္းက တခုထဲပဲ။ သူ႔ကုိ ကုိယ္ခ်င္းစာႏုိင္မယ္ထင္လုိ႔၊ က်ေနာ္တုိ႔ ၃ ေယာက္လုံးမွာ သမီးေလး တေယာက္စီရွိတယ္။ အဲေတာ့ အဆင္သင့္ခ်င္ေတာ့ က်ေနာ္ကလည္းေနျပည္ေတာ္၊ သူကလည္း ေနျပည္ေတာ္၊ သူဆက္သြယ္ထားခဲ့တာ က်ေနာ္က မျမင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္က်ေနာ္က သြားၿပီးေတာ့ ေျပာလုိက္တယ္။ က်ေနာ္ဒီကေလးအေဖနဲ႔ေတြ႕ခ်င္ပါတယ္ဆုိၿပီး သူကေနၿပီးေတာ့ ျပန္ခ်ိတ္ေပးတယ္။

ဒီေနရာကေနစၿပီးခါမွ က်ေနာ္ကေလးအေဖကုိ ဖုန္းဆက္ျဖစ္တယ္။ ဖုန္းဆက္ၿပီးေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သားေတြ႕ၾကတယ္။ အျဖစ္အပ်က္ကုိ ေျပာတယ္။ ေျပာၿပီးေတာ့မွ က်ေနာ္အျဖစ္အပ်က္ကုိ မွတ္တမ္းယူထားလုိက္တယ္။ မတင္ေသးပါဘူး။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဒီအမႈကုိ CID က ကုိင္ေနၿပီလုိ႔သိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္၊ CID က ကုိင္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္သည္ CIDရဲ့လုပ္ငန္းေတြကုိ ၀င္ေရာက္မရႈပ္ခ်င္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ facebook ေပၚက ဦးပညာရဲ့ အစ္မလုိ႔ေခၚမယ့္တေယာက္ေပါ့ေနာ္။ သူကေနၿပီးေတာ့မွ သူတုိ႔ကုိလုပ္တဲ့သူကုိ ခြင့္မလႊတ္ဘူး ဆုိတဲ့ပုံစံနဲ႔ ပုိ႔စ္တခုတင္တယ္။ ပုိ႔စ္တခုတင္ေတာ့ သူပုိ႔စ္တင္တာကို က်ေနာ္က ရွဲလုိက္တယ္။ က်ေနာ္ေစာင့္ၾကည့္ေနပါတယ္ဆုိၿပီး၊ အဲေတာ့ က်ေနာ္ေစာင့္ၾကည့္ေနပါတယ္ဆုိတဲ့ ကိစၥကုိသူက ဘယ္လုိျမင္သြားသလဲမသိ က်ေနာ့္ကုိလာၿပီးေတာ့ ဒီလုိမ်ဳိးအေျခခ်ေကာ့မန္႔ေတြၿပီးေတာ့ က်ေနာ္က မခုိင္သဇင္ကုိလည္း မက္ေဆ့ပုိ႔လုိက္တယ္။

အစ္မရဲ့ေယာကၡမေနၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္ကုိဒီလုိေျပာေနၿပီ။ က်ေနာ္အဆင္မေျပဘူး။ က်ေနာ့္မက္ေဆ့ကုိ ၀င္မဖတ္ဘူး။ အဲေတာ့က်ေနာ္ေနာက္ထပ္ပုိ႔စ္တခု တက္ေရးတယ္။ က်ေနာ္တကယ္ပဲေရးရမွာလား။ အဲဒီမွာ သူကလည္း ဆက္ၿပီး မဆုံးႏုိင္၊မဆုံးႏုိင္ေပါ့။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္ကလည္း ၾကားမိသမွ် wisdom Hill အေၾကာင္း အပုိင္း၁၊ အပုိင္း၂၊ အပိုင္း ၃၊ ၄ စၿပီးေရးတယ္။ ၆ အထိေရးခဲ့တာေပါ့ေနာ္။ တရက္စီတရက္စီ၊ အဲဒီမွာ လူေတြကလည္း ဘာပဲေျပာေျပာ ဒီသမီးေလးကို စိတ္၀င္စားလာၾကတယ္။ အျဖစ္အပ်က္ေလးကုိ စိတ္၀င္စားလာၾကတယ္။ ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္ေလးသေဘာမ်ဳိးျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒီကစၿပီး က်ေနာ္က ဒီထဲကုိ၀င္ပါလာခဲ့တာေပါ့။ ”

အခုလုိ ၀င္ပါမိတဲ့အခါမွာ အခုလုိေလွ်ာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာေတြလုပ္ေနၾကလဲ၊ ဘယ္လုိ အခက္အခဲေတြမ်ားရွိလဲ။

“က်ေနာ္နဲ႔ ကေလးဖခင္နဲ႔ဟာ အၿမဲတမ္းေတြးၾကတယ္၊ ေတာၾကတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ျပႆနာက ဘာဆက္လုပ္ရမလဲဆုိတဲ့ျပႆနာ၊ ဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔သည္ တေတာင္ၿပီး တေတာင္ ေက်ာ္ေနရသလုိျဖစ္ေနတယ္။ ပထမဆုံး ကေလးအေဖေက်ာ္ခဲ့ရတဲ့ ေတာင္သည္ သူနဲ႔ အမွတ္ ၁ ၿမိဳ႔မရဲစခန္း၊ အဲဆုိေတာ့ က်ေနာ့္နဲ႔လည္းမေတြ႕ေသးဘူး။ သူသြားတဲ့လာတဲ့ေနရာမွာ အခက္အခဲေတြေတြ႕ခဲ့ရတယ္။ ရင္ဆုိင္ခဲ့ရတဲ့အခက္အခဲေတြရွိတယ္။ တပုိင္းေပါ့။ ေနာက္တပုိင္းက က်ေနာ္နဲ႔ CID လုိ႔ေျပာရမွာေပါ့။ ဟုိဟာ စစ္ေဆးမႈက ေျပာင္းသြားေတာ့ က်ေနာ္နဲ႔ CID အပုိင္း၊ ဒီအပုိင္းက်ေနာ္တင္တယ္၊ တင္တယ္။ လူထုရဲ့ စိတ္၀င္စားမႈရတယ္။ လူထုရဲ့ေထာက္ခံမႈရတယ္ဆုိေပမယ့္လည္း တကယ္တမ္းျမင္သာေသာ ရလဒ္က ဒီဖက္မွာ ထြက္မလာဘူး။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ ျမင္သာေသာရလဒ္ဆုိတာက တရားခံစြဲထုတ္ျပႏုိင္တယ္ ဆုိတာက ျမင္သာေသာရလဒ္ကုိ၊ ဆုိေတာ့ အပုိင္း ၆ ကိုေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ စကားေျပာၾကတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ။ မသိဘူး။ မသိဘူး။ သုိ႔ေသာ္ က်ေနာ္ကိုင္ ထားတာသည္။ တခုရွိတယ္။ ဘာလဲဆုိေတာ့ သမီးေလးသည္ တကယ္ျဖစ္ခဲ့တာ။ တကယ္သူက အခုန ေျပာသလုိ rape သေဘာမ်ဳိးေပါ့။ ျဖစ္ခံခဲ့ရတာ။ အဲဒါကို က်ေနာ္ လႊတ္ခ်လုိက္ေတာ့မယ္ ဆိုၿပီးခါမွ က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္ေၾကေၾကကြဲကြဲ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်လုိက္ရပါတယ္။ ဘာျဖစ္ုလို႔လဲ ဆုိေတာ့ သမီးေလးအေၾကာင္းကုိ ထုတ္ေျပာရမွာကုိး၊ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္မွာက ဆရာ၀န္ေလ။ ဆရာ၀န္ဆုိေတာ့ ဆရာ၀န္ ethic ရွိတယ္။ အဲဒီ ethic အရ က်ေနာ္ေျပာခြင့္၊ လူနာရဲ့အေၾကာင္းကုိ ေျပာခြင့္ရွိလားမရွိလား။ က်ေနာ္ဒါစဥ္းစားတယ္။ စဥ္းစားတဲ့အခါမွာ က်ေနာ့္ရဲ့ —သစၥာဆုိထားတာမွာဘာပါလဲဆုိေတာ့ လူနာေတြအတြင္းေရးမွန္သမွ်ကုိ ဖြင့္ဆုိအပ္သည္မွလႊဲ၍ ဆုိတာမ်ဳိးပါတယ္။ အဲေတာ့ က်ေနာ္ဖြင့္ဆုိအပ္ၿပီလာဆုိတာ က်ေနာ့္ရဲ့အေတြးမွာ က်ေနာ္အႀကိမ္ႀကိမ္ ေၾကေၾကကြဲကြဲျပန္စဥ္းစားခဲ့ရတယ္။ လုပ္စရာမရွိဘူး။ တဖက္က ရလဒ္ဘာမွ ထြက္မလာဘူး။ ေနာက္တခုက က်ေနာ္တုိ႔ကေလးရဲ့ဖခင္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ကေလးဖခင္က နည္းနည္းေလ့လာတာရွိေတာ့ DNA မတူဘူးဆုိတာမ်ဳိး ၾကားလာတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔လုပ္စရာမရွိတဲ့အခ်ိန္မွာ၊ အဲေတာ့ က်ေနာ္ကေလးရဲ့ ဖခင္တုိင္ပင္တယ္။ က်ေနာ္ေတာ့ ဒါေရးပါရေစဆုိၿပီးေတာ့ အပုိင္း ၇ နဲ႔ အပိုင္း ၈ ကုိေရးတယ္။ တရက္စီေပါ့ေနာ္။ အပုိင္း ၇ သည္ ကေလးရဲ့ေဘာင္းဘီကိစၥပါပါတယ္။ DNA စစ္တာ၊ အပုိင္း ၈သည္ ကေလးရဲ့ သုတ္ေရ တခုေတြ႕တဲ့ကိစၥကိုေရးခဲ့တယ္။ အဲဒီအခါမွ ေတာ္ေတာ္ေလး Shake ျဖစ္သြားတယ္။ က်ေနာ္တုိ့ရဲ့ ျပည္သူလူထုဟာ ဒီသမီးေလးကုိ သနားၿပီးေတာ့မွ တအားကိုပဲ ၀န္ရံလာၾကတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ သမၼတရုံးအထိေတာင္ သူတုိ႔ေတြ မက္ေဆ့ပုိ႔ၾကတယ္။ စာေတြပုိ႔ၾကတဲ့အခါမွာ သမၼတရုံးက ဦးေဇာ္ေဌးကေနၿပီးမွ ႏုိင္ငံေတာ္ အႀကီးအကဲမ်ားအေနနဲ႔ ဒီအမႈကို မေပၚေပၚေအာင္ ေဖာ္ဖုိ႔လမ္းညြန္ထား ပါေၾကာင္းဆုိၿပီး ထြက္ေရးတာ။ ဒီအခ်ိန္သည္ က်ေနာ္တုိ႔အတြက္ အလွည့္အေျပာင္း၊ ဒီအလွည့္အေျပာင္းမွာ ဘာျဖစ္သြားလဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္နဲ႔ CID မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ လူကလည္းေျပာင္း သြားတယ္။ စာကလည္းေျပာင္း စစ္ေဆးတဲ့သူေတြ လည္းေျပာင္း၊ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲတပ္ဖြဲ႔ နဲ႔ ျပည္သူနဲ႔ျဖစ္သြားၿပီ၊ အဲလုိဆုိေတာ့ က်ေနာ္၀င္ control လုိ႔ရတဲ့အေနအထား မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ျပည္သူသည္ သူ႔ရဲ့လမ္းကုိသူေရြးတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ ရဲတပ္ဖြဲသည္ သူ႔လမ္းသူေရြးတယ္။ က်ေနာ္ဒီလုိပဲျမင္တယ္။ အဲေတာ့က်ေနာ္၀င္ control လုိ႔မရတဲ့ အပုိင္း ျဖစ္သြားတယ္။ ဒါေတြ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ့ေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ အခက္အခဲေတြပါပဲ။”

ဆရာေျပာသြားတဲ့အထဲမွာေပါ့ေနာ္ ဒီသမီးေလးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့၊ ဆရာလည္း ဆရာ၀န္တေယာက္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေဆးစာေတြဘာေတြေကာ ဆရာေတြ႕ခဲ့ရလား၊ ဆရာမွာ တကယ္လုိ႔ျပန္ၿပီးေတာ့ေျပာစရာ ဒီဟာနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ လုံေလာက္တဲ့ အေထာက္အထားေတြ ဆရာ့မွာ ခုိင္ခုိင္မာမာရွိတယ္လုိ႔ ဆရာေျပာခ်င္တာလား။

“သူတုိ႔ဆရာ၀န္နဲ႔ ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္တဲ့ကိစၥေတြ ရွိတာေပါ့ေနာ္။ ဆရာ၀န္ဆုိတဲ့အတုိင္းပဲ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ေဆြးေႏြးခဲ့တာေတြရွိတာေပါ့ေနာ္။ ဒီလုိမ်ဳိးရွိခဲ့သလားေပါ့။ က်ေနာ္က ဆရာ၀န္နဲ႔ ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္တဲ့အခါမွာ ရွိခဲ့တယ္လုိ႔ပဲ က်ေနာ္သတင္းျပန္ၾကားရပါတယ္။ ဒါသည္ က်ေနာ္တုိ႔ professional ခ်င္းတုိင္ပင္မႈအရ သိခဲ့တဲ့ကိစၥေတြပါ။ ”

ဒီကေလးရဲ့ကိစၥကုိ လုိက္ၿပီးေတာ့ အနီးကပ္ဆာင္ရြက္ေပးေနတဲ့ လူေပါ့။ အခုဒီ မေန႔က တရားစြဲၿပီး ဒီေန႔ပဲ ရဲစခန္းကုိေခၚယူစစ္ေဆးတာေတြ ႀကံဳရတယ္ဆုိေတာ့ ဆရာအခု ဘာဆက္လုပ္မလဲ။

“ဆက္သြားရမွာေပါ့။ ဘာလုပ္စရာရွိလုိ႔လဲ။ (ရယ္လ်က္)။ ဆက္သြားရမွာေပါ့။ က်ေနာ္သည္ အခုနက ေျပာသ လုိ က်ေနာ္သြားတဲ့လမ္းေၾကာင္းသည္ ကုိယ့္ကိုယ္က်ဳိးအတြက္ သြားေနတာမွမဟုတ္တာ။ က်ေနာ္တုိ႔မွာ သမီးေလးေတြရွိတယ္ေလ။ facebook မွာ ပုံေလးတပုံတက္လာတယ္ေပါ့ေနာ္။ သူတုိ႔ ဆႏၵျပပြဲမွာ ကေလးေလးကုိ မိခင္ႏုိ႔ခ်ဳိ တုိက္ေကၽြးရင္းနဲ႔ ဆႏၵျပေနတဲ့ပုံ၊ က်ေနာ္အရမ္းခံစားရတာေပါ့။ မ်က္ရည္ေတာင္၀ဲတယ္။ ဘာလုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔မွာလည္း သားသမီးေတြရွိတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔သားသမီးကုိ က်ေနာ္တုိ႔လက္ထဲကေန လႊတ္ၿပီး ခါမွ လူ႔ေလာကထဲသြင္းဖုိ႔အတြက္ ပထမဆုံးစၿပီးေတာ့ ပုိ႔လုိက္တဲ့ေနရာသည္ မူႀကိဳေက်ာင္းပဲ။ ဒီလုိမူႀကိဳ ေက်ာင္းဆုိတာက ကေလးေတြကို ရင္အုပ္မကြာထားရမယ့္ေနရာ၊ ဟုတ္ၿပီေနာ္၊ အဲဒီရင္အုပ္မကြာထား ရမယ့္ေနရာကမွ လုံျခံဳမႈမရွိဘူးဆုိလုိ႔ရွိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ကေလးေတြ လူေလာကထဲ ဘယ္လုိလုပ္ၿပီးေတာ့ သြားရ မလဲ။ အခုျဖစ္ပြားတဲ့ကေလးကုိၾကည့္ တကယ္တန္းက်ရင္ ၃ ႏွစ္၊ မရွိေသးဘူး။ ၂ႏွစ္နဲ႔ ၁၁ လပဲရွိေသးတယ္။ လူ႔ေလာကႀကီးက အဲလုိေတြ ႀကိဳဆုိစရာလား၊ အဲေလာက္ႀကိဳဆုိ ၾကမ္းတမ္းခက္ခဲေနမွေတာ့ သူဆုိတာ (မ်က္ရည္၀ဲ) လူတေယာက္ရဲ့မ်က္နွာကုိေတာင္မွ ေကာင္းေကာင္းမမွတ္မိေသးဘူး။ ေတာ္ေတာ္အခ်ိန္ ယူရတဲ့ အခ်ိန္၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ႀကိဳဆုိလုိက္တာက ခင္ဗ်ားစဥ္းစားၾကည္ေလ။ ျဖစ္သင့္လား၊ ျဖစ္ထုိက္လား။ အဲဒီအတြက္ က်ေနာ္ရပ္တည္တာ။ အဲဒီအတြက္ က်ေနာ္ရပ္တည္တဲ့ေနရာမွာ ဘာကိစၥ ကန္႔လန္႔တုိက္ေနရ တာလဲ၊ ဘာကိစၥ ပိတ္ဆုိ႔ခ်င္ေနရတာလဲ။ စဥ္းစားေလ။ ဟုိ က်ေနာ္က ေက်ာင္းႀကီးကုိ ပိတ္လုိက္ပါဆုိတာမ်ဳိးလည္း မဟုတ္ဘူး။ ဒီကေလးေလးအတြက္ အမွန္တရား၊ ဒီကေလးေလးကုိ ဘယ္သူက က်ဴးလြန္ရသလဲ၊ ဒါကုိသိခ်င္တာေလးပဲ။ က်ဴးလြန္တဲ့သူသည္ ေပၚကုိေပၚရ မယ္ေလ။ မေပၚဘဲနဲ႔သူဟာ လူ႔ေလာကထဲမွာလႊတ္ေျမာက္ေနတာဟာ ျဖစ္ကုိ မျဖစ္သင့္ဘူး။ သူ႔ကုိအျပစ္ေပးတာ ဘယ္ေလာက္ေပးေပး၊ ေသဒဏ္ေပးေပး ဘာေပးေပး၊ မေပးဘဲနဲ႔ တရားရုံးကေန ျပန္လႊတ္လည္း က်ေနာ္က အေၾကာင္းမဟုတ္ဘူး။ သုိ႔ေသာ္လည္း ဘယ္သူက်ဴိးလြန္လဲဆုိတာ သိကုိသိရမယ္ေလ။ မသိဘဲနဲ႔က်ေနာ္တုိ႔က ဘာကိစၥ ဒီေျပာရရင္ မုဒိမ္းေကာင္ကို ဘာကိစၥ ေလာကထဲ လႊတ္ထားရတာလဲ။ မထားသင့္ဘူး။ က်ေနာ္မထားဘူး။ သူမ်ားေတြထား၊ က်ေနာ္မထားဘူး။ ”

အခုဒီကိစၥကုိ ဆရာတုိ႔ေလ့လာတဲ့အခါမွာ ဒီသမီးေလးဟာ ဘယ္ေနရာမွာျဖစ္ခဲလဲဆုိတာ ဆရာတုိ႔ေတြ႕ရွိထားလဲ။

“အဲဒါေတြ က်ေနာ္ေျပာလုိ႔ေတာ့မရဘူး။ ဒါေပမယ့္ အခုနက်ေနာ္ေျပာသလုိ ျဖစ္ပြားစရာေနရာသည္ ၃ ေနရာပဲရွိတယ္။ ေက်ာင္းရယ္၊ ဖယ္ရီရယ္၊ အိမ္ရယ္၊ အိမ္မွာသည္ အဖြားနဲ႔ အေမ ႏွစ္ေယာက္ပဲရွိတယ္။ ဒီအဖြားနဲ႔အေမသည္ သမီးေလးရဲ့အမ်ဳိးရင္းခ်ာေတြ၊ သမီးေလးရဲ့အမ်ဳိးရင္းခ်ာေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သမီးေလးရဲ့နစ္နာမႈအတြက္ေတာ့ သူတုိ႔လိမ္မယ္လုိ႔ က်ေနာ္မယူဆဘူး။ ေနာက္ဖယ္ရီ၊ ဖယ္ရီသည္ သမီးေလးသည္ ေနာ္ကဆုံးကေလးမဟုတ္ဘူး။ ဖယ္ရီေပၚမွာ ယဥ္ေမာင္းသူတေယာက္၊ဆရာမတေယာက္ ပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးကေလးမဟုတ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အၿမဲတမ္းလူရွိႏုိင္တယ္။ အဲေတာ့ ေက်ာင္း၊ ေက်ာင္းသည္ စဥ္းစားစရာအခ်က္လက္ေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္။ ဥပမာ ကေလးေလးသည္ ဆရာမႏွင္းႏုသိတယ္ ဆုိတာမ်ဳိး၊ ဆုိေတာ့တႀကိမ္ပဲေျပာခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။ သုံးေလးငါးခါေလာက္ေျပာခဲ့တယ္။ ”

ကေလးေျပာတာကုိ ဆရာၾကားခဲ့လား။

“က်ေနာ္ကေလးကုိ မေမးဘူး။ မေမးဘူး။ မေမးရက္လုိ႔ပါေနာ္။ သုိ႔ေသာ္လည္းပဲ CID ကၾကားပါတယ္။ ရဲဌာနက ၾကားပါတယ္။ ကေလးမိဘေတြၾကားပါတယ္။ video record ေတြရွိပါတယ္။ အဲေတာ့အခုနက ေျပာသလုိ ဆရာမ ႏွင္းႏုသိတယ္လုိ႔ေတာ့ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေသခ်ာေပါက္ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ”

ရဲက အခုထုတ္ျပလုိက္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ေအာင္ႀကီးေပါ့၊ ေအာင္ႀကီးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ cctv တခုလည္း သတင္းဌာနမွာထက္လာခဲ့ၿပီ၊ဆုိေတာ့ ဒီကိစၥအေပၚ ဆရာဘယ္လုိျမင္လဲ။

“အဲဒီ cctv ဘယ္သူထုတ္လဲေတာ့မသိဘူးေပါ့ေလ။ ထုတ္လုိက္တယ္ဆုိတာေတာ့ တေယာက္ေယာက္ေနမွာ ေပါ့။ ဥပမာ စီစီတီဗြီပုိင္တဲ့သူေတြေပါ့ေနာ္။ ဥပမာ ေက်ာင္းနားလုိ ဟာမ်ဳိး၊ ရဲဌာနလုိဟာမ်ဳိး ဘယ္သူက ထုတ္ျပန္လဲေတာ့မသိဘူးေပါ့ေနာ္။ သုိ႔ေသာ္ cctv ေတာ့တကလာခဲ့တယ္။ တက္လာေတာ့ တခ်ဳိ႔ဟာလည္း ေအာင္ႀကီးဟုတ္ႏုိင္တယ္၊ တခ်ဳိ႔က လည္း မဟုတ္ႏုိင္ဘူး။ ဒီလုိမ်ဳိးေျပာၾကတာရွိတယ္။ ရွိေတာ့ျပသနာမရွိပါဘူး။ ျပႆနာမရွိဘူးဆုိတာ တရားခံအစစ္ေပၚၿပီဆုိလုိ႔ရွိရင္ ေအာင္ႀကီးျဖစ္ရင္ျဖစ္ပါေစ၊ လူမႈကြန္ရက္မွာ စြတ္စြဲေနၾကတဲ့ကေလးႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ရင္ျဖစ္ပါေစ cctv ထက္ခုိင္လုံေသာ အေထာက္အထားေတာ လုိမွာေပါ့။ မဟုတ္လား။ က်ေနာ္က ေအာင္ႀကီးျဖစ္ရမယ္လုိ႔ ေျပာတာလည္း မဟုတ္ပါဘူ။ ဟုိကေလးႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ရ မယ္လုိ႔လည္း ေျပာတာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ သုိ႔ေသာ္လည္းပဲ cctv သည္ အေထာက္အကူတခုပဲ။ ဒီအေထာက္အကူက မလုံေလာက္လုိ႔ရွိရင္ က်န္တဲ့အေထာက္အကူရွာေပါ့။ ဥပမာ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲတပ္ဖြဲ႔သည္ စီစီတီဗြီ မွတ္တမ္းအရ ဒီထဲ၀င္သြားတာ ေအာင္ႀကီးတေယာက္ပဲလုိ႔ ေျပာတာကုိး။ ဟုတ္ၿပီ၊ ေနာက္မွာလည္း တံခါးရွိတယ္။ စီစီတီဗြီမွတ္တမ္းရဲ့ အခ်ိန္ကာလသည္ မနက္ ၈ နာရီကေန ညေန ၅ နာရီအထိပဲရွိတယ္။ ေနေသာအေဆာင္သည္ ေအာက္ထပ္သည္ကေလးမ်ားအခန္း၊ ေပၚထပ္သည္ဆရာမေတြေနတဲ့အေဆာင္၊ ဆုိလုိတာက အေပၚထပ္သည္ လူတေယာက္ေနလုိ႔ လည္း ရတယ္။ ဘယ္သူမွမသိရဘဲနဲ႔ စီစီတီဗီ ၿပီးတဲ့အ ခ်ိန္က်မွ ထြက္လာလုိ႔လည္းရတယ္။ ဒါေတြက က်ေနာ္တုိ႔ေျပာလုိ႔ရတဲ့နည္းမဟုတ္ဘူး။ ေျပာလုိ႔ရ တာသည္ မ်က္ျမင္သက္ေသ ရွိတယ္ဆုိရင္မ်က္ျမင္သက္ေသက ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းထြကဆုိဖုိ႔ပဲ ရွိတယ္။ ဆုိလုိတာက cctv မွတ္တမ္းအားနည္းလုိ႔ရွိရင္ အားေကာင္းတာရွာေပါ့။ ဒါပဲရွိတယ္။”

ရဲဌာနက သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲလုပ္တဲ့ အခ်က္ေတြကုိလည္း ဆရာသိၿပီးေရာေပါ့။ ဆုိေတာ့ အဲဒီအခ်က္အလက္ေတြအေပၚမွာ ဆရာတုိ႔အခု ကူညီေဆာင္ရြက္ေနတဲ့လူေတြက အဓိက Point ေလးေပ့ါ ဘယ္လုိသုံးသပ္မိလဲ။

“အေလာတႀကီးေျပာလုိ႔ေတာ့မရဘူး။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့က်ေနာ့္ေခါင္းထဲမွာလည္း ရဲဌာနက ထုတ္ျပန္တာေတြေတာ ေသခ်ာေတာ့ရွိတာေတာ့ မဟုတ္ဘူးေလ။ တခ်ဳိ႔ဟာေတြ က်ေတာ့ နည္းနည္းလုံးေနၾကတာေတြ ရွိတာေပါ့။ ဥပမာ။ DNA က ဘယ္က စစ္တာလဲ ဆုိတာမ်ဳိး၊ DNA သည္အခုနကေတြ႕တဲ့ ေဘာင္းဘီကေန စစ္တာလား၊ ေျပာခဲ့သမွ်ာေတာ့ ၾကားမသြားဘူး။ ေျပာမသြားဘူးေပါ့ေနာ္။ ေနာက္တခုက ကေလးရဲ့ ခႏၶာကိုယ္မွာေတြ႕တဲ့ သုတ္ေရသုတ္ပုိးက စစ္တာလား။ ဒါလည္းက်ေနာ္ကမသိဘူး။ ေနာက္တခုက သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲမွာ ဘာေျပာသြားလဲဆုိေတာ့ DNA သည္ ပ်က္စီးသြားၿပီလုိ႔ သုံးေလးခါေလာက္ ေျပာခဲ့တယ္။ ေျပာခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ က်မွ ကေလးႏွစ္ေယာက္ရဲ့ DNA ေရာစစ္လားဆုိေတာ့ ကေလးႏွစ္ေယာက္ရဲ့ဒီအန္ေအနဲ႔ လုံး၀ မတူပါဘူးလုိ႔ေျပာတယ္။ ဒါသည္ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ တခုထဲမွာပဲ ေျပာတာေပါ့ေနာ္။ အဲေတာ့ဘာျဖစ္လဲဆုိေတာ့ ဒီအန္ေအ ပ်က္စီးသြားတယ္။ ကေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႔ လုံး၀မတူဘူး။ ပ်က္စီးသြားတာနဲ႔ မတူတာနဲ႔၊ ပ်က္စီးသြားတာကို မတူဘူးလုိ႔ တုိင္းလုိ႔ရမရ က်ေနာ္လည္း မသိေတာ့ဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔က DNA ပညာရွင္ေတာ့ မဟုတ္ဘူးေလ။ ဒါေပမယ့္ ျပည္သူတေယာက္အေနနဲ႔ေတာ့ ဒါဟာ စဥ္းစားရေတာ့မယ္။ ပ်က္စီးသြားတယ္၊ လုံး၀ မတူဘူး။ ဒါက ျပည္သူပဲစဥ္းစားရမွာ။ က်ေနာ္စဥ္းစားလုိ႔ မရဘူး။”

ဆရာ့အေနနဲ႔ ဘာဆက္လုပ္သြားဖုိ႔ အစီအစဥ္ရွိလဲဗ်ာ။

“က်ေနာ္လုပ္စရာ မလုိေတာ့ဘူး။ ျပည္သူလုပ္လိမ့္မယ္။ ျပည္သူလုပ္မယ္ဆုိေတာ့ ျပည္သူလမ္းေပၚတက္လုိ႔ ေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ က်ေနာ့္ကုိလည္းလမ္းေပၚတက္ခုိင္တယ္။ က်ေနာ္ control လုပ္ဖုိ႔အေနအထားကုိ လြန္သြားၿပီ။ က်ေနာ္သည္ ျပည္သူကုိ လမ္းေပၚတက္ပါလုိ႔ ေျပာလုိ႔လည္း မရဘူး။ လမ္းေပၚကဆင္းပါလုိ႔ စြဲခ်လုိ႔ လည္းမရဘူး။ ျပည္သူသည္ သူ႔အသိစိတ္ဓာတ္နဲ႔သူလုပ္ေနတာ။ ျပည္သူက တကယ္လုိ႔စည္းကမ္းတက် ရွိလုိ႔ရွိရင္ဒါသည္ အခုနက ေျပာသလုိ တြန္းအားတခုျဖစ္လာလိမ့္မယ္။ ျပည္သူရဲ့ စည္းကမ္းတက်ရွိမႈကုိ ၀င္ေရာက္ဖ်ာခင္းတဲ့လူလည္း ရွိႏုိင္တာပဲ။ဒါ ေခတ္အဆက္ဆက္မွာ ရွိေနက်။ မရွိနဲ႔က်ေနာ္မေျပာဘူး။ ဒီရွိေနာကုိ မေက်ာ္လြန္ႏုိင္လုိ႔ ဖ်ာခင္းတဲ့လူေတြ ေအာင္ျမင္သြားလုိ႔ရွိရင္ နည္းနည္း႐ႈတ္ရႈတ္ေထြးေထြးျဖစ္သြားမွာကုိ က်ေနာ္ေၾကာက္တယ္။ ဆုိလုိတာက ျပည္သူရဲ့အလုပ္ကုိ က်ေနာ္တုိ႔က ၀င္စြတ္လုိ႔မရေတာ့ဘူး။ အခုနကေ ျပာသုလိ ကေလးမိဘနဲ႔ ရဲတပ္ဖြဲ၊ ကေလးနဲ႔စီအုိင္ဒီ၊ ေနာက္တခုက ရဲတပ္ဖြဲ႔နဲ႔ ျပည္သူနဲ႔ တတိယ lever မွာ က်ေနာ္၀င္ပါလုိ႔မရေတာ့ဘူး။ က်ေနာ္ဘာဆက္လုပ္ရမလဲဆုိရင္ က်ေနာ္သည္ ကေလးမိဘနားမွာ ရပ္တည္ေနရုံပဲရွိတယ္။ ေနာက္တခုက က်ေနာ္တုိ႔မွာ တရား၀င္ေခါင္းေဆာင္ နွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ မရြက္ႏုေအာင္နဲ႔ ကုိမ်ဳိးေဇာ္ဦးနဲ႔ ရွိတယ္။ သူတုိ႔လုပ္ပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္သိပ္လုပ္စရာ မရွိေတာ့ပါဘူး။”

ဆရာဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘာမ်ားေျပာစရာရွိဦးမလဲ။

“သမီးေလးက ၃ ႏွစ္ပဲ ရွိေသးတယ္။ ဒါပဲေျပာခ်င္တယ္။ သုံးႏွစ္ေတာင္မရွိေသးဘူး။ ျဖစ္တုန္းက ၂ ႏွစ္နဲ႔ ၁၁လပဲရွိတယ္။ အဲဒီေတာ့ ျပည္သူ႔ဟာ ျပည္သူဆုံးျဖတ္၊ က်ေနာ္၀င္ဆုံးျဖတ္လုိ႔မရဘူး။ ဘာလုပ္ခ်င္လဲ။ ဒီအတုိင္း မုဒိမ္းေကာင္ကုိ လႊတ္ထားခ်င္လဲ လႊတ္ထားလုိက္ က်ေနာ္နဲ႔မဆုိင္ေတာ့ဘူး။ ဒါမွ မဟုတ္ရင္လည္း အမွန္တရားကုိ ရွာေပးၾကပါလုိ႔ ေျပာရင္လည္းေျပာ၊ လူတေယာက္မွာ အသံတခုပဲရွိတယ္။ က်ေနာ္မွာလည္း အသံတခုပဲရွိတယ္။ က်ေနာ္အသံခ်ဲလုိ႔မရဘူး။ အားလုံးေပါင္းတဲ့အသံသည္သာလွ်င္စစ္မွန္ေသာအသံ၊ က်ေနာ္က ေနၿပီးဘယ္အသံထြက္ပါလုိ႔ က်ေနာ္ဘယ္ေတာ့မွမေျပာဘူး။ က်ေနာ့္အသံသည္ က်ေနာ္သမီးေလးဘက္ကပဲ ရပ္တည္မယ္။ သမီးေလးသည္တကယ္နစ္နာတာ ၃ ႏွစ္ပဲရွိေသးတယ္။ ဒါပဲ။ ျပည္သူကေတာ့ ဆုံးျဖတ္ပါ။ က်ေနာ္ဆုံးျဖတ္စရာမလုိဘူး။